_{به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس، بهزاد نبوي عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران بعد از ظهر امروز دوشنبه در سمينار جنبش دانشجويي از استحاله تا احياء كه در دانشكده فني دانشگاه تهران برگزار ‌شد، گفت: پس از كودتاي 28 مرداد 1332 و ايجاد فضاي اختناق، دانشگاه تنها سنگري بود كه در مقابل رژيم شاه مقاومت مي‌كرد و در اثر همين مقاومت‌ها دچار صدماتي نيز شد.
وي تاكيد كرد: 16 آذر نماد مقاومت جنبش ضد استبدادي در كشور ما است.
عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي با اشاره به اينكه دانشجويان در كشور ما هميشه فعالترين و راديكال‌ترين بخش جنبش هاي سياسي و اجتماعي هستند،‌تصريح كرد: دو دليل عمده براي اين موضوع وجود دارد اول اينكه دانشجو بخشي از قشر آگاه و روشنفكر جامعه است و به مسائل كشور اشراف دارد و ثانيا دانشجو قشري است كه وابستگي‌اش نسبت به اقشار ديگر كم مي‌باشد و به همين دليل شجاعانه موضع‌گيري مي‌كند.
نبوي اظهار داشت: دانشجو تنها قشر روشنفكر جامعه نيست ولي بدليل كمي وابستگي به مسائل دنيوي، جرأت و شجاعت‌اش براي بيان عقايد خود بيش از ديگران است.
وي با بيان اين مطلب كه جنبش دانشجويي خصوصاً در كشور ما در هيچ دوره‌اي جداي از جنبش‌هاي سياسي و اجتماعي كل جامعه نبوده است، گفت: جنبش دانشجويي مجموعه اي از حركت‌هاي دانشجويي همسو با تحولات اجتماعي جامعه است.
عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي تصريح كرد: بنده معتقدم جنبش دانشجويي بخشي از جنبش سياسي و اجتماعي جامعه است كه فعاليتش بيش از ديگر اقشار جامعه مي‌باشد و به طبع مجموعه‌اي است كه در كنار فعاليت‌هاي اجتماعي حركت‌اش گسترش مي‌يابد و يا فروكش مي‌كند.
نبوي متذكر شد: جنبش دانشجويي در كشور ما بعد از اشغال ايران در سال 1320 آغاز شد و در مراحل اوليه شاخه جوانان حزب توده در دانشگاه‌ها پايگاه داشتند.
وي با تاكيد بر اينكه بعد از شهريور 1320 و اشغال ايران در بين دانشجويان دو جريان شكل گرفت، گفت: اول جريان عقيدتي و سياسي در قالب انجمن‌هاي اسلامي بود و جريان دوم دسته‌اي را شامل مي‌شد كه متاثر از فعاليت‌هاي سياسي بيرون دانشگاه بودند.
وي ادامه داد: در دوران نهضت ملي شدن نفت بتدريج اين موازنه تغيير يافت و گروه‌هاي طرفدار نهضت ملي هم در دانشگاه‌ها شروع به فعاليت كردند.
نبوي با بيان اين مطلب كه بعد از كودتاي 28 مرداد 32 حركت‌هاي دانشجويي بسته شد و جامعه به سمت استبداد حركت كرد، اظهار داشت: دانشجويان بعد از سال 32 فعال بودند و ليكن حركت‌هاي زيرزميني داشتند و نمونه آن واقعه 16 آذر 32 بود.
عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي گفت: در بين سال‌هاي 1339 تا 1342 فعاليت‌هاي دانشجويي شكل علني يافت و مي‌توان اين دوره را فعال‌ترين دوران جنبش دانشجويي تا پيش از پيروزي انقلاب اسلامي دانست.
نبوي با اشاره به اينكه از سال 1342 به بعد فعاليت هاي علني دانشجويان كمرنگ و به سمت تشكيل گروه‌هاي مسلحانه رفت،‌ گفت: در تمام ادوار جنبش دانشجويي و دانشجو خصلت ضد استبدادي و استعماري داشته است.
عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي با تاكيد بر اينكه پس از پيروزي انقلاب نيز حركت دانشجويان ادامه يافت، افزود: در بعد از انقلاب شكل فعاليت دانشجويان تفاوت كرد و ديگر كسي به دنبال مخالفت با نظام حاكم نبود و ليكن اختلاف سليقه در نوع تفكر وجود داشت.
وي اضافه كرد: به محض ايجاد جناح‌بندي در جامعه جنبش دانشجويي نيز از اين جناح‌بندي‌ها متاثر شد و انجمن‌هاي اسلامي كه عموماً يك نهاد سياسي و عقيدتي بودند، در اين جناح‌بندي‌ها در كنار جنبش چپ قرار گرفتند.
نبوي با بيان اين مطلب كه دفتر تحكيم معمولا در كنار جنبش چپي قرار گرفتند كه شعارش آزادي و عدالت بود، گفت: البته در دانشگاه‌ها غير از انجمن اسلامي گروه‌هاي ديگري بودند از قبيل جامعه اسلامي دانشجويان كه موسوم به جناح راست بودند و بطور عمومي و كلي هميشه تعدادشان كمتر از انجمن اسلامي كه سنبل گروه‌هاي چپ است، مي‌باشد.
وي تصريح كرد: آخرين مرحله جنبش دانشجويي بعد از شروع جنبش اصلاحي و دوم خرداد 76 است كه با رياست خاتمي شكل گرفت و اين جنبش بطور طبيعي در دانشگاه حضور داشت و عقبه آن نيز به جنبش چپ باز مي‌گشت و مردم نيز با اين حركت اصلاحي همراه شدند.
عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي افزود: در حالي كه در حماسه دوم خرداد 76 دانشجو نقش يك گروه مرجع را ايفا كرد و بعد از خرداد 76 نيز جنبش دانشجويي حامي حركت اصلاحي بود.
وي با تاكيد بر اينكه جريان مخالف اصلاحات پس از خرداد 76 به اين نتيجه رسيدند كه به هر نحوي شده بايد مانع جنبش اصلاحي شوند، گفت: آنها سه بازوي مهم براي جنبش اصلاحي تعريف كردند كه عبارت بود از دانشجو، مطبوعات و مجلس كه هر سه اين بازوان را بايد از رده خارج كرد.
نبوي ادامه داد: مطبوعات در سال 78 روزانه سه ميليون تيراژ داشت و مراجعه مردم به مطبوعات بيش از صدا و سيما بود و البته اين وضع قابل تحمل نبود و با بستن 13 روزنامه در يك روز سعي كردند اين موضوع را مرتفع كنند.
وي اضافه كرد: بستن روزنامه‌ها باعث نشد ديگر هيچ روزنامه اصلاح طلبي نباشد وليكن سبب شد تعداد روزنامه خوانها كم شود و به زير يك ميليون نفر كاهش يابد.
نبوي گفت: بستن مطبوعات ضربه بزرگي به جنبش اصلاحي زد و به محض اينكه احساس شد مطبوعات اصلاح طلب در صدد اصلاح خود هستند آن تهاجم شروع شد.
اين نماينده مجلس ششم با اشاره به اينكه در آن دوران بنده مسئول ستاد انتخابات اصلاح طلبان بودم گفت: در سال 78 جلسه اي با مديران مسئول روزنامه‌ها داشتيم تا با همديگر هماهنگ عمل كنيم و تقريباً يك ماه پس از آن نشست، روزنامه ها بسته شدند ولي تا به حال جلسات ما با مديران مسئول روزنامه‌ها ادامه دارد، البته در حال حاضر آنها مديران روزنامه‌‌هاي باير هستند نه داير.
نبوي ادامه داد: مجلس آخرين سنگري بود كه بايد فتح مي‌شد و انتخابات مجلس هفتم طرحي بود براي سركوبي اصلاح طلبان كه در آن قبل از انتخابات 190 كرسي با رد صلاحيت مشخص شد كه از جناح رقيب است.
وي با بيان اين مطلب كه از اول انقلاب بسيج در دانشگاه وجود داشت و بسياري از انجمن هاي اسلامي به جبهه‌هاي جنگ رفتند، تصريح كرد: بتدريج كار كرد بسيج تغيير كرد و سياسي شد و بنابراين آنها از يك سو انجمن‌هاي اسلامي را دچار تفرقه كردند و نهادهاي موازي هم از سوي ديگر در دانشگاه شكل گرفت.
وي گفت: البته همه اين ماجرا مسئوليتش با جريان مخالف اصلاحات نيست و هميشه همه جريانها از چپ روي و راست روي افراطي رنج مي‌‌برند.
نبوي تصريح كرد: در سال 78 ما خيلي تلاش كرديم حادثه جدايي تحكيم و دو دسته شدن آن اتفاق نيفتد و ليكن به دليل مختلف موفق نشديم.
وي در پاسخ به سؤالي در مورد ولايت فقيه گفت: بنده ولايت فقيه را در چارچوب قانون اساسي قبول دارم.
انتهاي پيام/}